Wchodzisz i wiesz

Otwarcie igrzysk to, co do zasady, miły moment. Wzniosła atmosfera, Andrea Bocelli, Mariah Carey, kibice z całego świata, przepiękna ceremonia i kolejne reprezentacje, prowadzone przez chorążych, wychodzące jedna po drugiej. Wszyscy czekają na tę „swoją”. 

Występ Polski wzbudził mieszane uczucia. Nasi reprezentanci zaprezentowali się oczywiście wspaniale. Kłopot w tym, że ich stroje były łudząco podobne do tych… albańskich. Jako pierwszy zwrócił na to uwagę reporter RMF FM, Krzysztof Berenda. – Jeden koszt produkcji, a dwie faktury. Ale za to prezes Piesiewicz zadowolony – napisał. I rozpętała się burza.

Drugie oblicze atakowi nadał Adam Szłapka. Rzecznik rządu zauważył, że polska firma 4F ubiera kilka innych reprezentacji (Ukrainę, Słowację, Chorwację i Kosowo), ale… – Polską reprezentację – niemiecki adidas. Taką decyzję podjął pan Piesiewicz, bliski współpracownik ludzi PiS. Komentarz zbędny – napisał. 

Może i „zbędny”, ale uruchomił prawdziwą lawinę. Piesiewicz bronił się, że Adidas to „prawdziwy sponsor”, bo – w przeciwieństwie do 4F – daje pieniądze i za sponsoring płaci. Igor Klaja, twórca polskiej marki, włączył się do dyskusji, przekonując, że oferta 4F była najpewniej lepsza od tej, którą złożyli Niemcy. I posądził Piesiewcza o manipulowanie faktami.

Klaja nie ukrywał emocji związanych z utratą kontraktu z PKOl. – Mam żal, że nie ubieramy tych sportowców, bo to jest dla mnie pewien element dumy narodowej – wyznał w rozmowie z Money.pl. Jednocześnie zastrzegł: – Z biznesowego punktu widzenia nie widzimy potrzeby, by wracać do współpracy z PKOl. Z punktu emocjonalnego - tak, bo mamy serducho bijące do Polski.

Klaja przeszedł następnie do finansowych szczegółów. Ujawnił, że 4F oferowało PKOl 15 mln zł na cztery lata, z czego „połowa miała zostać w kasie komitetu”.

Piesiewicz nie pozostał dłużny. – Panie Igorze Klaja, życzy Pan sobie konkretnych danych, to zaczynamy. Faktura za stroje naszych olimpijczyków na IO Tokio 2020, za które PKOl zapłacił pana firmie 4F 3,5 mln złotych! Jedziemy dalej? – napisał na portalu X.

I ten atak spotkał się z szybką odpowiedzią. „Fakty są jasne: PKOl nigdy nie ponosił kosztów strojów przeznaczonych dla sportowców. Przedstawiona faktura dotyczy zamówienia dodatkowego. Środki na ten cel pochodziły z dotacji rządowych i w okresie pandemii pozwoliły utrzymać tysiące miejsc pracy w 4F" – przekazała w specjalnym oświadczeniu firma odzieżowa.

Puentując: "dla dobra sportowców skupmy się teraz na wspieraniu polskiej reprezentacji”.

Oby tak było. 

Czy okrzepliśmy wystarczająco, by przetrwać geopolityczne wstrząsy? Odpowiedzi na to pytanie poszukają czołowi przedstawiciele biznesu, wojska i administracji podczas całodniowego spotkania w Centrum Kreatywności Targowa.



Program konferencji skupi się wokół pięciu kluczowych obszarów: finanse, inwestycje, infrastruktura, cyberbezpieczeństwo i bezpieczeństwo ekonomiczne. Wydarzenie odbędzie się 12 lutego 2026 r. – początek o godz. 9.00, w Centrum Kreatywności Targowa w Warszawie (ul. Targowa 56). Udział w konferencji jest bezpłatny, wymagana jest wcześniejsza rejestracja na stronie.

Podczas konferencji prelegenci przyjrzą się temu, czy budżet państwa wytrzyma rekordowe wydatki na obronność i jak sektor prywatny może w tym pomóc.

Ponadto eksperci zastanowią się nad tym, jak zatrzymać miliardy z wielkich inwestycji infrastrukturalnych w polskich firmach. W kwestii bezpieczeństwa prowadzący zatrzymają się nad kwestią krajowej sieci kolejowej, drogowej i portów – są gotowe na sytuacje kryzysowe i właściwie chronione?

Trudnym zagadnieniem, którym zajmą się prelegenci, będą dzisiejsze zawirowania na świecie – czy to powtórka z historii, czy rozdanie, jakiego jeszcze nie doświadczyliśmy?

Merytorycznym wsparciem dyskusji będą premierowe wyniki badań przygotowane przez Norstat, prześwietlające nastroje społeczne i gospodarcze.

Wśród prelegentów znajdą się m.in.: gen. Rajmund Andrzejczak – były szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Zbigniew Jakubas – właściciel Grupy Kapitałowej Multico, Adam Góral – prezes Asseco Poland, Grzegorz Brona – prezes Creotech Instruments, wizjoner sektora kosmicznego, Agnieszka Gajewska – przyszła prezeska PwC CEE oraz przedstawiciele rządu, w tym ministerstw sprawiedliwości i aktywów państwowych.

Finałem konferencji będzie „Debata Liderów”, podczas której czołowi przedsiębiorcy zmierzą się z tematem „Polska w świecie permanentnego kryzysu”.

Czytaj również: Forum Bankowo-Samorządowe 2026. Debata o przyszłości finansów lokalnych

7 marca ruszy tegoroczna edycja szkoleń dla cywilów „wGotowości”, których pilotaż odbył się jesienią 2025 r.

Z kolei już 9 lutego zostaną uruchomione zapisy na szkolenia. Zainteresowani mogą indywidualnie zgłosić się przez aplikacje mobilne: mObywatel i nowopowstałą wGotowości.

– Nie jest ona konkurencją dla aplikacji mObywatel, lecz jej uzupełnieniem. W mObywatelu nadal funkcjonuje prosta i szybka ścieżka zapisu na szkolenie, natomiast aplikacja „Gotowość” zapewnia pełną warstwę informacyjną i edukacyjną. To właśnie tam znajduje się to, co nazywamy cyfrową wiedzą obronną – wiedzą o bezpieczeństwie i odporności. mObywatel i aplikacja „Gotowość” nie rywalizują ze sobą. One się uzupełniają i współpracują. Budujemy systemy w taki sposób, aby każdy zainteresowany miał spójny i pełny obraz sytuacji. Celem aplikacji jest podnoszenie świadomości obronnej poprzez kilka kluczowych działań – powiedział Dowódca Komponentu CyberWojska Karol Molenda.

Oprócz szkoleń dla cywilów na ten rok planowany jest rozwój rezerw osobowych wojska i zmiany w systemie ich funkcjonowania; jak mówił Kosiniak-Kamysz, wiąże się to m.in. z nieuchronnymi zmianami demograficznymi, przez które z roku na rok wojsko będzie mogło liczyć na coraz mniejszą liczbę rekrutów.

Kosiniak-Kamysz przedstawił m.in. koncepcję stworzenia tzw. rezerwy wysokiej gotowości – czyli przeszkolonych rezerwistów, regularnie biorących udział w ćwiczeniach. Łącznie z wojskiem zawodowym, WOT i pozostałymi formami służby wojskowej ma to dać 500 tys. żołnierzy gotowych do szybkiej mobilizacji.

Dobrowolne bycie rezerwistą wysokiej gotowości ma wiązać się – jak zapowiedział szef MON – z różnego rodzaju benefitami, takimi jak wynagrodzenia za ćwiczenia czy dostęp do różnego rodzaju kursów czy szkoleń; rezerwiści mają mieć także dużą dozę swobody w wyborze terminów ćwiczeń oraz jednostki, w której będą służyć.

Jak podkreślił wicepremier, służba w rezerwie ma być atrakcyjna i „nie niszczyć wyobrażenia o wojsku”. Zaangażować mogą się – zaznaczył – na równych prawach zarówno mężczyźni, jak i kobiety.

Czytaj także: Powstaje Legion Medyczny. Szef MON: To oferta nie tylko dla lekarzy

– W ramach zmian w systemie rezerw wojskowych powstaną rezerwy tzw. wysokiej i stałej gotowości, a rezerwiści będą powiązani z konkretnymi jednostkami wojskowymi – przekazał Szef Sztabu Generalnego WP gen. Wiesław Kukuła. Jak dodał, rezerwiści będą odbywać minimalnie 8 dni ćwiczeń w roku.

Na poniedziałkowej konferencji prasowej kierownictwo MON i dowódcy wojskowi zaprezentowali zmiany, którym ma ulec system rezerw osobowych wojska. Gen. Kukuła tłumaczył, że powstać mają tzw. rezerwy wysokiej oraz stałej gotowości. Dobrowolni rezerwiści z obu tych grup powiązani będą na stałe z danymi jednostkami wojskowymi.

Jak wskazał, jednostki wojskowe zostały podzielone na tzw. tiery, czyli stopnie gotowości. Jednostki pierwszego tieru to – jak mówił gen. Kukuła – najlepsze jednostki Wojska Polskiego, które muszą być gotowe w ciągu 5-7 dni od mobilizacji. W tych jednostkach służyć będą – poza żołnierzami zawodowymi – przede wszystkim rezerwiści wysokiej gotowości, którzy m.in. będą raz w roku sprawdzani pod względem gotowości do szybkiego stawienia się w jednostce na wezwanie.

Jednostki drugiego i trzeciego tieru to te, które w razie kryzysu będą miały więcej czasu na przygotowanie do walki; z nimi związani będą w dużej mierze rezerwiści tzw. stałej gotowości.

Gen. Kukuła podkreślił też, że szkolenia będą profilowane pod żołnierzy rezerwistów; każdy rezerwista będzie miał obowiązek odbyć min. 8 dni szkolenia w roku, będzie podlegał też tzw. „mobilization day check”, czyli sprawdzeniu, czy w razie wezwania rzeczywiście w szybkim tempie stawi się z wymaganym wyposażeniem w jednostce. Za udział w ćwiczeniach i pozostawanie w gotowości przewidziane mają być wynagrodzenia.

W planach jest też stworzenie tzw. szkół podchorążych rezerwy – tak, by osoby niezwiązane zawodowo z wojskiem mogły zdobyć przeszkolenie pozwalające na uzyskanie stopnia oficerskiego – podporucznika rezerwy. Kształcenie takiego oficera rezerwy ma potrwać 3 lata i objąć łącznie minimalnie 139 dni szkolenia – w tym podstawowego i oficerskiego.

Czytaj również: Kolejne balony z zagranicy nad Polską. Wojsko w gotowości

Morgan McSweeney zrezygnował w niedzielę z funkcji szefa sztabu Downing Street, czyli najważniejszego doradcy Starmera. Jak wyjaśnił, wziął „pełną odpowiedzialność” za swoją rekomendację dotyczącą mianowania Petera Mandelsona ambasadorem w USA, mimo jego znanych powiązań ze skazanym finansistą Jeffreyem Epsteinem. 

Tymczasem uwadze przeciwników, a nawet zwolenników obecnego premiera nie umknął fakt, że na stanowisku pozostaje osoba, która była faktycznie odpowiedzialna za nominację Mandelsona – czyli właśnie Starmer.  

Przedstawiciele Downing Street przygotowywali się na to, że ministrowie prywatnie poproszą premiera, aby się wycofał lub zagrożą rezygnacją, jeśli tego nie zrobi – pisze Bloomberg, powołując się na anonimowych informatorów. Jeden z ministerialnych doradców powiedział, że jest tylko 50 proc. szans na to, że Starmer przetrwa na stanowisku kolejny tydzień. 

Według informatorów Starmer przez kilka dni miał rozważać, czy da radę pozostać na stanowisku bez swojego współpracownika.

– To jest w jego rękach – przyznał poseł Partii Pracy Andy McDonald w programie BBC Today. – Jeśli nie przyzna się do popełnionego błędu, nie zidentyfikuje problemu i nie powie nam, jak sobie z nim poradzi, to obawiam się, że to (jego funkcja – red.) się kończy. Jeśli nie dziś, to na pewno w nadchodzących tygodniach i miesiącach – wyjaśnił McDonald. 

W partii rządzącej niektórzy spodziewają się, że Starmer spróbuje wzmocnić swoją pozycję, zapraszając z powrotem do gabinetu lewicowych polityków, takich jak Angela Rayner, czy promując np. sekretarza energii Eda Milibanda. Inni wątpią, by Rayner przyjęła taką propozycję, bo jest teraz blisko przejęcia stanowiska Starmera. 

Czytaj też: Akta Epsteina w rękach Matrioszki. Rosyjska propaganda uderza w Macrona

Najdłużej trwający przy Starmerze zwolennicy byli zaskoczeni, że pozwolił on McSweeneyowi odejść. W sobotę bliscy sojusznicy Starmera mówili, że szef sztabu nie zrezygnuje, ponieważ spowodowałoby to nieunikniony upadek premiera. Jeszcze w niedzielę rano minister gabinetu Pat McFadden powiedział Sky News, że nie uważa, by McSweeney powinien ponosić odpowiedzialność za to, co ostatecznie było „nominacją premiera”.

– To niedobre dla kraju, żeby zmieniać premiera co 18 miesięcy lub co dwa lata – stwierdził McFadden. – To prowadzi do chaosu i niepewności gospodarczej, politycznej i podważenia reputacji na całym świecie – zaznaczył. 

Po utracie drugiego szefa sztabu w ciągu zaledwie 19 miesięcy, Starmer szybko podjął działania, by awansować byłe zastępczynie McSweeneya – Jill Cuthbertson i Vidhyę Alakeson, aby wspólnie obsadziły zwolnione stanowisko. 

Biuro premiera wskazało, że prawdopodobnie w poniedziałek premier poinformuje o kolejnych krokach w sprawie zmian obiecanych przez jego partię w 2024 r. W ostatnich szef rządu miał wyrażać frustrację z powodu tego, jak obecny kryzys odciąga uwagę od programu partii. 

Starmer ma zresztą kolejny problem, bo w poniedziałek ze stanowiska zrezygnował szef jego zespołu do spraw komunikacji społecznej. „Postanowiłem ustąpić, aby umożliwić utworzenie nowego zespołu przy Downing Street 10. Życzę premierowi i jego zespołowi wielu sukcesów” – napisał w krótkim oświadczeniu Tim Allan, który funkcję pełnił zaledwie od września i był już czwartą osobą na tym stanowisku, odkąd Partia Pracy wygrała wybory w lipcu 2024 r., a Starmer objął władzę.

Najnowsze ujawnione materiały wykazują, że Mandelson miał przekazywać wrażliwe informacje rządowe Epsteinowi, pełniąc funkcję ministra ponad 15 lat temu. Mandelson mierzy się również z presją, by zwrócić pieniądze, które otrzymał w związku ze zwolnieniem ze stanowiska ambasadora.

Partie opozycyjne również nie tracą czasu i koncentrują uwagę na Starmerze. – Odpowiedzialność spoczywa na nim – powiedziała zastępczyni lidera Liberalnych Demokratów Daisy Cooper. Liderka głównej opozycyjnej Partii Konserwatywnej Kemi Badenoch podkreśliła, że Starmer powinien „wziąć odpowiedzialność za własne fatalne decyzje”. Nigel Farage, populistyczny lider Reform UK Party, przewidywał, że premier „nie będzie daleko za McSweeneyem”.

Czytaj też: Wielka afera szpiegowska. Brytyjscy premierzy na podsłuchu

Wniosek o stwierdzenie niezgodności: 

1) art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o statusie sędziów Trybunału Konstytucyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1422 ze zm.), w zakresie, w jakim przepis ten przyznaje Sejmowi Rzeczypospolitej Polskiej kompetencję do regulowania w uchwale jako akcie wewnętrznej organizacji prac Sejmu zasad oraz trybu zgłaszania kandydata oraz wyboru sędziego Trybunału Konstytucyjnego, w tym do dowolnego określenia większości głosów wymaganej dla wyboru sędziego Trybunału Konstytucyjnego, 

z art. 2, 7,10, 60,112 i art. 197 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej;

2) art. 2 ust. 2 ustawy wymienionej w pkt. 1, w zakresie, w jakim dopuszcza wybór sędziego Trybunału Konstytucyjnego,
a) z naruszeniem zasady ciągłości działania Trybunału Konstytucyjnego oraz ciągłości i indywidualnego charakteru kadencji sędziego Trybunału Konstytucyjnego z powodu pominięcia mechanizmu zapewniającego urzeczywistnienie tych zasad,
b) z pominięciem wyboru proporcjonalnie do liczby miejsc wolnych w Trybunale Konstytucyjnym, w szczególności w okolicznościach opisanych pod lit. a, kandydata zgłoszonego przez grupę posłów działających w imieniu klubu parlamentarnego z najliczniejszą liczbą posłów w danej kadencji Sejmu, z wynikającą z preambuły Konstytucji zasadą sprawności i rzetelności działania instytucji publicznych,  

z art. 2, art. 4 ust. 1 i 2, art. 10, 60 oraz art. 194 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej;

3) art. 4 ust. 1 ustawy wymienionej w pkt 1, w zakresie, w jakim nakłada na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej obowiązek odebrania ślubowania od osoby wybranej przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej w trybie i na zasadach, o podstawie prawnej wadliwości których orzekł Trybunał Konstytucyjny, jak również mimo zaskarżenia przepisów stanowiących podstawę wyboru do Trybunału Konstytucyjnego przed wydaniem ostatecznego orzeczenia przez Trybunał, z wynikającą z preambuły Konstytucji zasadą sprawności i rzetelności działania instytucji publicznych, 

w związku z art. 197 Konstytucji, z art. 2, art. 190 ust. 1 i art. 197 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej;

4) art. 26, 30 oraz art. 31 Regulaminu Sejmu RP, w zakresie, w jakim regulują zasady oraz tryb zgłaszania kandydatów oraz wyboru sędziów Trybunału konstytucyjnego, w tym określa większość głosów wymaganą dla wyboru sędziego Trybunału Konstytucyjnego

w związku z art. 2, 7 10 60 112 i art. 197 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej.